Nawigacja
Strona Główna
Informacje ogólne
Urząd Miejski
Rada Miejska
Burmistrz
BIP
Gminne programy

Przeciwdziałanie alkoholizmowi - MKPiRPA
Zabytki i kultura
Oświata
Sport
Gminne inwestycje

Galerie zdjęć
Oferta dla inwestorów Inwestment offer
Bezpłatny dostęp do internetu
Kontakt
Warto zajrzeć

Wybory

Wybory

Biuletyn Informacji Publicznej


Odpady komunalne


Lokalizacja

Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego


Lokalizacja

Oceń

LGDDZ

Informacje: Zabytki i kultura
Zabytki
LUBIEŃ KUJAWSKI
Pierwsze wzmianki o wsi Lubień Kujawski pochodzą z 1399 roku, natomiast o tym, że stał się on miastem informuje: „Rejestr łanów województwa brzesko – kujawskiego” i jest pewne, że nastąpiło to przed rokiem 1489. Powstało jako miasto rycerskie i rozwój Lubienia był związany przede wszystkim z potrzebami miejscowego dworu. Jego pierwsi właściciele pieczętowali się herbem Doliwa, którzy z czasem przyjęli nazwisko Lubienieccy.
W drugiej połowie XVI wieku właścicielem miasta był Łukasz Lubieniecki, którego zaliczano do największych posiadaczy ziemskich na terenie Kujaw, był on także kasztelanem kowalskim. W rękach tego rodu miasteczko i podległe mu wsie: Narty, Kamienna, Kaliska, Pierowa Wola, Żurawieniec i Kąty, pozostają do 1618 roku, kiedy to ów ród wygasa, a wymienione dobra przechodzą w ręce dalszych spadkobierców Lubienieckich.
Charakterystyczną cechą Lubienia w XVI wieku było to, iż zaliczał się do miast, które posiadały prawa miejskie, ale należały do dóbr rycerskich. Służyło ono przede wszystkim potrzebom okolicznych mieszkańców. Jedną z przyczyn początkowego rozwoju Lubienia było położenie na szlaku handlowym, który biegł od Lwowa do Gdańska, ożywiając handel i rzemiosło. Niestety w XVII wieku następuje stopniowe ograniczenie praw miejskich, maleje znaczenie kupiectwa na tym terenie, a ponadto w wyniku najazdów szwedzkich w latach 1655 – 1660, miasteczko ulega spaleniu.
W 1789 roku właścicielami miasta byli Norbert i Tomasz Brzescy. Lubień był jedynie częścią ich wielkiego majątku. Po Tomaszu Brzeskim odziedziczyła go Maria Dobkowa, która w 1804 roku sprzedała miasteczko Lubień Kujawski i wsie: Stępka, Gagi, Gole, Stróże swemu siostrzeńcowi Walentemu Waliszewskiemu. Posiadłości te pozostały w tej rodzinie do 1911 roku.
W końcu wieku XVIII i na początku XIX żyło w miasteczku 747 mieszkańców, ale było tu tylko 67 domów murowanych, z czego większość stanowiły czworaki i ośmioraki dla pracowników dworskich. 74,1 % stanowili Polacy, pozostałe 25,9 % to mniejszość żydowska..
W XIX wieku Lubień był siedzibą gminy, która liczyła 4520 mieszkańców i sądu okręgowego III instancji. Ponieważ Lubień był miastem prywatnym, dlatego wójtem był dziedzic (właściciel majątku), który posiadał zastępcę zatwierdzonego przez Komisarza Wojewódzkiego. Niestety, miasto tak podupadło, że w 1867 roku straciło prawa miejskie, by je ponownie odzyskać w 1919 roku, już w niepodległej Polsce.
W końcu XIX wieku rozpoczęto starania o budowę murowanego kościoła, wcześniej istniały tylko drewniane. W 1881 roku warszawski architekt Artur Goebel przygotował jego projekt, rozpoczęto prace budowlane, na które fundusze ofiarowali okoliczni mieszkańcy. Jego konserwacja nastąpiła dopiero w 1909 roku, świątynia zachowała się do dnia dzisiejszego.
W wyniku licznych niespłaconych wierzytelności rodziny Waliszewskich, ich dobra wystawiono na licytację. Dwór w Lubieniu wraz z podległymi mu majętnościami zakupił Seweryn Jung, syn niemieckiego przemysłowca, które następnie sprzedał Zofii z Kalinowskich i Edwardowi Wernerom. Do 1939 roku majątek pozostał w rękach tej, także niemieckiej, rodziny.
Po drugiej wojnie światowej część ziem, w tym także gorzelnię, przejęło Państwowe Gospodarstwo Rolne w Chodczu, a w ocalałym dworze, po remoncie, utworzono Państwowy Dom Dziecka w Lubieniu Kujawskim.

KŁÓBKA

Wieś Kłóbka prawdopodobnie istniała ona we wczesnym średniowieczu, o czym świadczy pozostałość grodziska otoczonego podwójnym wałem. Na terenie wsi są trzy wzgórza , na których znajdują się grodzisko, kościół, dwór. Pierwsze informacje o miejscowości w źródłach pisanych pojawiają się przed 1327 r. i dotyczy parafii wchodzącej w skład dekanatu brzeskiego diecezji włocławskiej zwanej Kłobią Dymitrową lub Kłobią Minor, w odróżnieniu od położonej na północny zachód w odległości 15 kilometrów Kłobi właściwej.
W 1330 r. wieś znajdowała się w posiadaniu Żyra Demetrii podkomorzego brzeskiego, który jak podaje Jan Długosz należał do obrońców Raciążka i zginął od pocisku krzyżackiego. Pod rokiem 1357 jako właściciel odnotowany jest Miklo (Mikół, Mikołaj) z Godziębów w rękach tego rodu miejscowość znajdowała się zapewne przez cały wiek XV. Część majątku ulegała różnym podziałom rodzinnym i licznym zmianom właścicieli. Jednym z właścicieli części był Jaranol, który sprawował kolejno urzędy stolnika brzeskiego, kasztelana kowalskiego i brzeskiego w latach 1401 -1404. Nabył on od Berwolda z Kłóbki za tysiąc grzywien dział w Kłóbce. Przyczynił się do wybudowania w 1429 r. nowego kościoła na miejscu starego z 1159 r.
Nazwisko Kłóbski pojawia się w pierwszej połowie piętnastego stulecia. Utrzymywali się Kłóbscy przy Modliborzu, Krzewiu, Kłóbce i Lutoborzu do przełomu XVI i XVII w. W XVI w. Notujemy w Kłóbce Pomianów Kłóbskich będących współ lub właścicielami sąsiednich miejscowości. W 1634 r. wieś liczyła 3 działy szlacheckie, 22 domy i 1 dom młyński oraz 218 mieszkańców .Właścicielami Kłóbki w siedemnastym stuleciu byli Maurycy, Jan oraz Bernard Komeccy. Wieś liczyła wtedy 129 mieszkańców. W początkach XIX w. właścicielem Kłóbki był Prokop Komecki, a w połowie XIX w. W. Moszkowski. W 1882 r. z rąk W. Moszkowskiego majątek nabył Józef Orpiszewski. Dobra pozostały w rękach jego rodziny do 1945 r.
Po II wojnie światowej chłopi na mocy ustawy o reformie rolnej otrzymali ziemię z majątku Orpiszewskich. Pozakładali gospodarstwa i utrzymują się z nich do dziś. Obecnie Kłóbka liczy około 700 mieszkańców. Znajduje się tu kościół, szkoła, ośrodek zdrowia oraz udostępniony do zwiedzania w lipcu 1993 r.
Skansen Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej Park etnograficzny w Kłóbce oddziału Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku, należy do najmłodszych tego typu muzeów w Polsce. Udostępniony został dla zwiedzających w 1993 roku. Obejmuje obszar 6 ha malowniczo położonych nad rzeką Lubieńką, nieopodal lasu, w sąsiedztwie założenia parkowo – dworskiego rodziny Orpiszewskich.
Ekspozycja skansenowska prezentuje kulturę ludową dwóch regionów Kujaw i ziemi dobrzyńskiej, w szczególności budownictwo w powiązaniu z tradycyjnymi zajęciami ludności tego terenu: rolnictwem, hodowlą, rzemiosłem czy przemysłem wiejskim. Program skansenu zakłada przedstawienie kultury ludowej w całej jej złożoności i bogactwie z uwzględnieniem zróżnicowania majątkowego, społecznego i zawodowego mieszkańców wsi, w warunkach zbliżonych do naturalnych. W muzeum odtwarzane są zarówno różnorodne zagrody chłopskie, jak i budynki w których funkcjonowały zakłady rzemieślnicze ( kuźnia, garncarnia), obiekty przemysłu wiejskiego ( wiatrak, młyn wodny), sakralne ( kościół, kapliczki), obiekty związane z życiem społecznym wsi ( remiza, karczma, szkoła).
Na obszarze KDPE wyeksponowanych będzie 40 obiektów reprezentujących charakterystyczne dla regionu formy tradycyjnego budownictwa. Obecnie ekspozycję tworzy 14 obiektów, w tym 11 z pełną aranżacją wnętrza. Uzupełnieniem krajobrazu odtwarzanej wsi są elementy tzw. Małej architektury: przydrożne kapliczki, piwnice-ziemianki, studnie, przybudówki. Do chałup przylegają ogródki z tradycyjnymi roślinami, zwłaszcza ziołami: lawendą, tymiankiem, lubczykiem czy zapomnianą dzisiaj rutą. Są też poletka uprawne, sady, wysoka i niska zieleń przyzagrodowa, a także zwierzęta hodowlane i ptactwo. Siedliska zostały otoczone płotami plecionymi i sztachetowymi z bramami i furtkami. Na podwórkach znajdują się poidła, koryta dla zwierząt, psie budy, kieraty, gnojowiki, a w ogródkach ule „kószki”
Dodatkową atrakcją dla zwiedzających są organizowane kilka razy w roku pokazy tradycyjnych rzemiosł, kiermasze sztuki ludowej, a przede wszystkim widowiska przybliżające bogaty folklor naszego regionu.
Bezpłatny dostęp do aktów prawnych w formie elektronicznej
Dzienniki Ustaw

Monitor Polski

Dzienniki Urzędowe Województwa


Jednostki organizacyjne
Ośrodek Pomocy Społecznej
Ośrodek Kultury
Biblioteka Publiczna

Szkoły
ZPO Lubień Kuj
ZS Kłóbka
SP Kaliska
SP Kanibród

Ważne strony

Sejm RP
Sejm RP


Urząd Wojewódzki
Urząd Wojewódzki

Urząd marszałkowski Województwa Kujawsko-Pomorskiego
Urząd Marszałkowski Województwa Kujawsko-Pomorskiego

Starostwo Powiatowe
Starostwo Powiatowe




Desing by Marek Tyczyński
PHP Fusion BlueStone